< nr. 70 >

Ptolomeo

Type: Boekenkast
Jaar: 2004

De Italiaanse ontwerper Bruno Rainaldi had bij het ontwerp van de Ptolomeo voor Opinion Ciatti in 2004 vast niet het idee dat hij de grondlegger zou zijn van een heuse trend. Ruim zes jaar later blijkt zijn idee om een kast los in de ruimte te plaatsen gemeengoed te zijn. Waarbij bovendien de spullen op de planken gezien mogen worden.

Nagenoeg elk zichzelf respecterend designmerk heeft nu wel een kast in huis die in de ruimte moet worden geplaatst. Hoewel het idee natuurlijk niet geheel nieuw is, uit de jaren vijftig van de vorige eeuw zijn ook verschillende voorbeelden bekend, lijkt deze 'hype' te zijn aangejaagd door Bruno Rainaldi. De Italiaan ontwierp in 2004 de Ptolomeo voor Opnion Ciatti. Wanneer deze kast wordt volgepakt met boeken krijgt deze de aanblik van een flatgebouw. De kast bleek een hit en is in de loop der jaren uitgebreid met allerlei variaties. De laatste aanwinst, de X4, is voor cd's.

Het Ptolomeo-verhaal begon bij Rainaldi thuis. Hij is niet alleen ontwerper, maar verzamelt ook boeken. Hij stapelde ze op tot torens omdat hij dat zo'n fascinerend gezicht vond. Alleen donderden de stapels bij het minste of geringste in elkaar. Zo bedacht Rainaldi zijn Ptolomeo. Om de zoveel centimeter zit een stalen klem, die de boeken op hun plaats houdt. Als er boeken in staan, wordt het rek onzichtbaar. En ze vallen niet om!

We willen je de bijna poetische tekst van Bruno Rainaldi over de Ptolomeo tot slot niet onthouden:

Piles of books on the study tables, too many to get round with the duster.
Piles of books on all the other table in the house,
that you have to move every time you need to lay the table.
A pile on the bedside table to the left of the bed, and another on the floor beside the bed.
Some more on the right.
Books piled up in the spaces between others stacked on the book-shelves.
Not really manageable the pile on the sofa in all its multiplicity of shape and content.
Finding the essay on The order of Things, bought last Saturday, is no easy matter.
On the chest in the entrance hall, belonging to some greatgrandmother or other and relic of tens of removals, a veritable forest of piles has grown up.
Forgotten uncut books swallowed up who knows where. This is my home.
This in all the houses where books, that indispensable prop of life, are cherished.
Look at the piles, gaze fascinated at those so high that they seem to mock the law of gravity.
Translate this fantastic image into a real object. Ptolomeo act one.
Dedicated to he who, first, collected with intelligent passion everything that had ever been written,
with no censure, no fear.
BR